घर फक्त घर नसते ..

image source google/image by ....
घर फक्त चार भिंतीच् नसतं ,
तर त्यात राहणाऱ्या बोलक्या माणसाचं असतं ,
घरातल्या प्रत्येक कोपऱ्यात लपलेली असते माणसांची कहाणी ,
भिंती भिंतीवर असते आठवणीं ची निशाणी ,
घर चार ताळाच् असो , किंवा चार भिंतीच् ,
खर घर तर असतं ते माणसांच्या जिव्हाळ्याच ,
घर छोट असो किंवा मोठं ,
त्यात नेहमी असावे हसणारे ओठ ,
घर सामनांनी जरी असेल रिते ,
तरी त्यात हवे प्रेमाचे नाते ,
घरावर चालतील गळके पत्र ,
मात्र भक्कम असावे वात्सलेचे  छत्र ,
घरात जरी मनमोकळी नसेल जागा ,
तरी आयुष्यभराचा संस्कार असतो प्रेमाने वागा ,
घरात जरी असेल मातीचा गोबा ,
दुडू दुडु धावणाऱ्या पावलांनी त्यालाही येते शोभा ,
घर फक्त घर नसते ,
ते तर अतूट नात्यांची वीण असते .

आयुष्य सारं काळया आईसाठी ...

राब - राबते मी शेतात ,

आनंदाने न्हाहते कष्टाच्या घामात ,

तन - मन - धन काळया आई त गुंतवते ,

रक्ताच पाणी तिच्याच कुशीत आटवते ,

फुललेल्या शिवाराचे स्वप्न नयनी साठवते ,

धरणी मायेच्या पोटी जन्मलेल्या रोपाला गोंजारते ,

यशोदा होऊन कान्हासारख लाडविते ,

रोपाच्या संवरधनासाठी दीन - रात झटते ,

वट वृक्षात रूपांतर होण्यासाठी काबाड कष्ट करते ,

आयुष्य माझं सारं माय भुमिसाठी अर्पिते ,

दसऱ्याला काळया आईची मनोभावे पूजा करते ,

सोन्यासारखं पिकं फुलू दे मागणं मागते ,

तुझ्यासाठी तुझ्या लेकरांसाठी अती करते ,

आयुष्यभर तुझ्यासाठी ग जगते ,

माझ्या कष्टाचे चीज होऊ दे ग बाई ,

चुकलं असेल काही तर , माफ कर ग आई 

अस्तित्व

वेदनेची परिभाषा ,

कथा माझ्या जीवनाची ,

तूच समजावली ,

ओळख मजला दिली ,

मी घेत असलेला श्वास तू दिला ,

हृदयात ओसलेली स्वप्न बघण्याची जिद्द दिली ,

ओढ सुखाची तूच दाविली ,

दुःख विसरण्याची कुवत दिली ,

आलेल्या संकटावर मात करण्याची ,

सल्युशन स्किल दिली ,

आनंद मिळेल तिथे जा ,

जगण्याचा न्यू पासवर्ड दिला ,

खूप काही दिलस ,

तुझ्यामुळे नाव मला मिळालं ,

नवीन ओळख मिळाली ,

हे सर्व ज्यांनी दिलं ते तर माझं अस्तित्व आहे ,

माझ्या जगण्याची परिभाषा आहे ....

आठवणींचा पुर

आठवणींचा पूर नयनी दाटून आला ,

अनोळखी तो अल्लड वारा ,

मनास छेडून गेला ,

विरलेल्या आठवणी ताज्या करून गेला 

झुळूक होऊन आला तो अनोळखी पाहुणा ,

ओळखीचा का भासत होता काही कळेना ,

सहवास लाभता त्यांचा डोळ्यातील पाणी काही थांबेना ,

पूर खळखळ वाहू लागला ,

पावण्याचे स्वागतच करायला विसरून गेला ,

मन मोर आठवणींच्या हिंदोळ्यावर डोलू लागला ,

आठवणींचा पूर तो वाहणारच ,

अनोळखी पाहुणा तो ओळखीचा वाटणारच ,

ठाव मनाचा तो घेणारच ,

क्षण हा हळवा करून जाणारच ,

कोवळ्या मनाला यातना ह्या होणारच ,

आठवणींचा पूर तो नयनी दाटून येणारच.......

मनातला मोर मनातच नाचवा

थोडा फार संकोच असावा

,
मनातला मोर मनातच नाचावा ,

तिरस्कार असेल दिसू न द्यावा ,
प्रेम कधी व्यक्त न करावं ,

जीव लावलेला कधी दाखवू नका ,
प्रेमाने घास भरवलेला कधी बोलून दाखवू नका ,

सुख दुःख समान माना ,
परिस्थितीवर मात करण्याची जिद्द ठेवा ,
आलेली वेळ निघून जाईल ,
सर्वकाही सुरळीत होईल ,
सतत स्वतःला सांगा ,

मनातला मोर मनातच नाचावा ,
थोडा फार संकोच असावा ,